Uitvaart thuis

Bij een uitvaart thuis wordt de overledene in een ruimte van het huis opgebaard en vindt vervolgens het organiseren en regelen van alles in diezelfde ruimte plaats. De dag van het afscheid kun je een persoonlijke invulling geven door samen de kist te sluiten, een bloemversiering te maken en te kiezen voor eigen muziek. Lekkere hapjes en drankjes maken het afscheid compleet.

Een ander voorbeeld is een thuisopbaring, waarbij naaste familieleden samen een lunch nuttigden, de kist daarna sloten en deze het huis uit droegen naar de een kerk in het centrum van Maastricht. Daar volgden met 350 aanwezigen de persoonlijke praatjes en werd muziek ten gehore gebracht. Vervolgens toog een klein gezelschap, hetzelfde als tijdens de lunch, naar de begraafplaats, elders in de stad, waar de kist werd begraven. Later op de dag was er van 16.30 tot 19.00 uur een condoleanceontvangst voor ongeveer 150 personen. Daarbij werden een paar gerechten geserveerd, die de overleden mevrouw zelf graag kookte als zij gasten ontving.  

Uitvaart in een kasteel

Een aantal jaren geleden heb ik een uitvaart geregeld in de ridderzaal van een kasteel. De zaal werd geheel in stijl aangekleed met mooie, barokke bloemstukken en familie en vrienden haalden persoonlijke herinneringen op aan de overledene. Op het eind brachten ze samen de kist naar de rouwauto en zwaaiden ze de overledene uit. Daarna vond er een borrel plaats met lievelingshapjes van de overledene.

Klassieke uitvaartmis

Je kunt natuurlijk ook kiezen voor een klassieke uitvaartmis, gevolgd door een persoonlijk afscheid in de aula met muziek, foto's en praatjes. Na enige maanden vindt de bijzetting van de urn in het familiegraf plaats. Of na de mis een begraving op een kerkhof naar keuze.

Uitvaart in een carréboerderij

Bijzonder ook was een uitvaart op de megagrote zolder van een eigen carréboerderij, die was aangekleed met veel kaarsen en magnoliatakken als bloemversiering. Vervolgens werd de kist op een boerenkar getild met twee statige zwarte Friezen ervoor en zo over de Limburgse heuvels vervoerd naar het kerkhof, alwaar de plaatselijke pastoor een laatste gebed deed voordat de daadwerkelijke begraving plaatsvond.

Intieme uitvaart

Een vader, die op 97-jarige leeftijd overleed, liet slechts twee dochters met hun partners achter en had ook geen kleinkinderen. Op vrijdag werd hij in het zorgcentrum opgebaard en op maandagochtend sloten zijn dochters samen met de schoonzonen de kist. Het was allemaal heel intiem en een van de dochters legde de kist helemaal vol met rozen. De rouwauto kwam voorrijden en de dochters en schoonzonen begeleidden de vader vanuit zijn kamer naar de hoofdingang van het zorgcentrum. Daar zetten zij samen de kist in de auto en reden vervolgens achter de rouwauto naar het crematorium: het ene stel in een grote oude camper en het andere in een Suzuki Swift. De kist werd in de rouwkamer geplaatst en er klonk een klassiek muziekstuk van 18 minuten. Na 15 minuten pakte de ene dochter de hand van haar man vast en zei: “Dag pa, 't is goed”. Een minuut later deed de andere dochter hetzelfde en het was helemaal oké.

Persoonlijke symbolen

Ik werk verder regelmatig met zogenaamde persoonlijke symbolen van een overledene tijdens een afscheid. Dit kan van alles zijn: een muziekinstrument (bij een muzikant), een paar pumps (bij een modieus ingestelde dame die van hoge hakken hield), een theeservies (als symbool van een oma die altijd klaar zat met thee of koffie en iets lekkers erbij), een mijnwerkerslamp (bij een oud- koempel), enzovoort.

Eigenlijk is nagenoeg alles mogelijk. En alles wat niet mogelijk is gaan we zoveel mogelijk trachten te benaderen, zodat het uiteindelijk toch het afscheid wordt dat je voor ogen had.